ఈనాడు కథనం ప్రకారం.. ఈ అంతర్జాతీయ నేర ముఠాలు ప్రధానంగా ఫేస్బుక్, ఇన్స్టాగ్రామ్, వాట్సాప్ మరియు టెలిగ్రామ్ వంటి వేదికల ద్వారా ప్రకటనలను వ్యాప్తి చేస్తాయి. సింగపూర్, థాయిలాండ్ వంటి అభివృద్ధి చెందిన దేశాల్లో “డేటా ఎంట్రీ ఎగ్జిక్యూటివ్”, “డిజిటల్ మార్కెటింగ్”, “కస్టమర్ సపోర్ట్” ఉద్యోగాలు ఉన్నాయంటూ నిరుద్యోగులను ఆకర్షిస్తాయి. ఆన్లైన్లోనే చిన్నపాటి ఇంటర్వ్యూలు నిర్వహించి, నకిలీ ఆఫర్ లెటర్లను పంపిస్తారు.
యువత ఆఫర్ లెటర్ చూడగానే నిజమేనని నమ్మి పర్యాటక (టూరిస్ట్) వీసాలపై ఆయా దేశాలకు ప్రయాణమవుతారు. విజయవాడ, హైదరాబాద్, విశాఖపట్నం వంటి నగరాల నుంచి విమానాల్లో బయలుదేరే బాధితులను ఏజెంట్లు ముందుగా థాయిలాండ్ లేదా మలేషియా చేరుస్తారు. అక్కడి నుంచి నియామక ప్రతినిధుల పేరుతో వచ్చే ముఠా సభ్యులు, రహస్య మార్గాల ద్వారా రోడ్డు, పడవల మార్గాల్లో బాధితులను కాంబోడియా, మయన్మార్ లేదా లావోస్ వంటి దేశాల్లోని దట్టమైన అటవీ, కొండ ప్రాంతాలకు తరలిస్తారు.
ఒక్కసారి ఆయా కేంద్రాలకు (కాల్ సెంటర్లు/క్యాంపులు) చేరుకున్న తర్వాత అసలు రంగు బయటపడుతుంది. ఏజెంట్లు లేదా సైబర్ ముఠాలు బాధితుల పాస్పోర్టులు, విద్యార్హతల పత్రాలు, ఫోన్లను స్వాధీనం చేసుకుంటాయి. ఆపై వారిని బయటకు వెళ్లకుండా సాయుధ కాపలాదారుల నడుమ నిర్బంధిస్తారు.
అక్కడ ఐటీ ఉద్యోగాలకు బదులుగా, బాధితులతో బలవంతంగా సైబర్ నేరాలు చేయిస్తారు. ముఖ్యంగా:
డేటింగ్ యాప్ల ద్వారా మోసాలు (Pig Butchering Scams): నకిలీ ప్రొఫైళ్లు సృష్టించి ప్రజలతో సన్నిహితంగా మాట్లాడుతూ డబ్బులు గుంజడం.
క్రిప్టోకరెన్సీ మోసాలు: తక్కువ పెట్టుబడితో ఎక్కువ లాభాలంటూ డిజిటల్ కరెన్సీ పేరిట ప్రజలను దోచుకోవడం.
టాస్క్ బేస్డ్ మోసాలు: ఆన్లైన్ రేటింగ్స్, పార్ట్టైమ్ ఉద్యోగాల పేరిట బ్యాంక్ ఖాతాల నుంచి డబ్బులు కాజేయడం.
ఈ సైబర్ క్యాంపులలో యువతకు రోజుకు 15 నుంచి 18 గంటల పాటు విరామం లేకుండా పని కేటాయిస్తారు. ఇచ్చిన లక్ష్యాలను (Targets) పూర్తి చేయలేకపోయినా, లేదా ఈ దందా చేయడానికి నిరాకరించి తిరుగుబాటు చేసినా బాధితులపై అमानుషమైన చిత్రహింసలు పెడతారు. చీకటి గదుల్లో బంధించడం, కొన్ని రోజుల పాటు తిండి, నీళ్లు ఇవ్వకపోవడం, తీవ్రంగా కొట్టడం మరియు కరెంట్ షాక్లు ఇవ్వడం వంటి దారుణాలకు ఒడిగడతారు. బాధితుల్లో ఉన్న యువతులపై లైంగిక వేధింపులు కూడా జరుగుతున్నట్లు సమాచారం.
ఏదైనా మార్గంలో బాధితులు తప్పించుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తే, వారిని పట్టుకుని మరింత హింసిస్తూ, వారి కుటుంబ సభ్యులకు ఫోన్ చేసి విడుదల చేయాలంటే రూ. 10 లక్షల నుంచి రూ. 20 లక్షల వరకు ‘కంపెనీ నష్టపరిహారం’ పేరుతో కప్పం (Ransom) డిమాండ్ చేస్తున్నారు.
తెలుగు రాష్ట్రాల నుంచి ఇప్పటివరకు వందలాది మంది యువకులు ఈ మయన్మార్, కాంబోడియా సైబర్ క్యాంపులలో చిక్కుకున్నట్లు బాధితుల కుటుంబ సభ్యులు ఆవేదన వ్యక్తం చేస్తున్నారు. బాధితులు రహస్యంగా పంపిన ఆడియో, వీడియో సందేశాల ఆధారంగా బంధువులు విదేశాంగ శాఖ (MEA), స్థానిక పోలీసు స్టేషన్లు మరియు ఏపీఎన్ఆర్టీ (APNRT) వంటి సంస్థలను ఆశ్రయించి ఫిర్యాదులు చేస్తున్నారు. స్పందించిన కేంద్ర, రాష్ట్ర ప్రభుత్వాలు భారత దౌత్య కార్యాలయాల (Embassies) సహాయంతో పలువురు యువకులను రక్షించి సురక్షితంగా స్వదేశానికి తీసుకువచ్చే ప్రయత్నాలు వేగవంతం చేశాయి.
ఈ నేపథ్యంలో సైబర్ నిపుణులు మరియు పోలీసులు ప్రజలకు పలు సూచనలు చేస్తున్నారు:
వీసా రకం సరిచూసుకోవాలి: ఉద్యోగం కోసం విదేశాలకు వెళ్లేటప్పుడు ఖచ్చితంగా ‘ఎంప్లాయిమెంట్ వీసా’ ఉండాలి. టూరిస్ట్ వీసాపై వెళ్లి ఉద్యోగం చేయడం చట్టవిరుద్ధం.
ఏజెంట్ల ప్రామాణికత: రిక్రూట్మెంట్ ఏజెన్సీ భారత ప్రభుత్వ కేంద్ర కార్మిక శాఖ (Ministry of External Affairs) వద్ద రిజిస్టర్ అయిందో లేదో సరిచూసుకోవాలి.
కంపెనీ వివరాల పరిశోధన: ఆఫర్ లెటర్ రాగానే ఆ కంపెనీ చిరునామా, వెబ్సైట్ మరియు అధికారిక ఇమెయిల్ ఐడీల నమ్మకత్వాన్ని క్షుణ్ణంగా తనిఖీ చేయాలి.
అధిక మొత్తంలో జీతాలు: అనుభవం లేకుండానే విదేశాల్లో అనూహ్యమైన జీతాలు ఇస్తామనే ప్రకటనలను గుడ్డిగా నమ్మకూడదు.
అనధికారిక ఏజెంట్లను నమ్మి జీవితాలను ప్రమాదంలోకి నెట్టుకోవద్దని, ఉద్యోగాల పేరిట వచ్చే అనుమానాస్పద ప్రకటనలపై పోలీసులకు లేదా నేషనల్ సైబర్ క్రైమ్ పోర్టల్లో (1930) ఫిర్యాదు చేయాలని అధికారులు విజ్ఞప్తి చేస్తున్నారు.
