కథ విషయానికి వస్తే.. జైలు నుంచి విడుదలైన ప్రతాప్ అలియాస్ ఆయాన్ తన తండ్రి రాసిచ్చిన ఆస్తిని స్వాధీనం చేసుకోవడానికి కుబేరపురం అనే గ్రామానికి వెళ్తాడు. ఒకప్పుడు పచ్చని అడవులతో కళకళలాడిన ఆ ప్రాంతం ఇప్పుడు మైనింగ్ కారణంగా ఎడారిని తలపిస్తుంది. అక్కడ మిగిలిన చివరి భారీ చెట్టును గౌరి అలియాస్ అహల్య ప్రాణంగా ప్రేమిస్తుంది. అయితే బంగారం కోసం ఆ చెట్టును కూడా నరికివేయడంతో గ్రామంపై ఒక విచిత్రమైన శాపం పడుతుంది. అప్పటి నుంచి గ్రామస్తుల నోట మాటలు కాకుండా పాటలే వస్తుంటాయి. ఈ శాపం వెనుక కారణం ఏమిటి? గ్రామానికి విముక్తి ఎలా లభించింది? ఇందులో రేణు పాత్ర ఏంటి? అనేది మిగతా కథ.

సింగీతం శ్రీనివాసరావు ఎప్పటిలాగే సంప్రదాయాలకు భిన్నంగా ఆలోచించారు. ప్రకృతి విధ్వంసం, మానవ స్వార్థం, అత్యాశ వంటి అంశాలను ఫాంటసీ నేపథ్యంతో చూపించే ప్రయత్నం చేశారు. ముఖ్యంగా బంగారం కంటే పచ్చని చెట్టు విలువైనది అనే సందేశాన్ని బలంగా వినిపించారు. కుబేరపురం ప్రపంచాన్ని తెరపై ఆవిష్కరించిన తీరు ఆకట్టుకుంటుంది. అయితే సినిమా ప్రధాన కాన్సెప్ట్ ఎంత కొత్తగా ఉన్నా, మాటలన్నీ పాటల రూపంలో వినిపించడం కొంతమంది ప్రేక్షకులకు ఇబ్బందిగా అనిపించే అవకాశం ఉంది. తొలి భాగంలో కథనం కొంత నెమ్మదిగా సాగిన భావన కలుగుతుంది. కానీ ద్వితీయార్ధంలో ఫ్లాష్‌బ్యాక్ ఎపిసోడ్, భావోద్వేగ సన్నివేశాలు సినిమాకు బలంగా నిలుస్తాయి. క్లైమాక్స్‌లో వచ్చే ఎమోషనల్ మూమెంట్స్ ప్రేక్షకులను కదిలిస్తాయి.

నటీనటుల విషయానికి వస్తే.. అయాన్, అహల్య, శాలిని తమ పాత్రలకు పూర్తి న్యాయం చేశారు. గౌరి పాత్రలో అహల్య అమాయకత్వాన్ని అద్భుతంగా పలికించింది. రాహుల్ రవీంద్రన్, నివేదా పేతురాజ్, తులసి తమ పాత్రలతో మంచి ముద్ర వేశారు. అనుదీప్, విజయ్ దేవరకొండ అతిథి పాత్రలు ప్రత్యేక ఆకర్షణగా నిలిచాయి.

సాంకేతికంగా ఈ చిత్రానికి దేవిశ్రీ ప్రసాద్ సంగీతం ప్రధాన బలం. ప్రతి మాటను పాటగా మార్చి ప్రేక్షకులకు వినిపించే ప్రయత్నంలో ఆయన చూపిన ప్రతిభ ప్రశంసనీయం. నేపథ్య సంగీతం, విజువల్స్, ఆర్ట్ డిజైన్ సినిమాకు ప్రత్యేకమైన వాతావరణాన్ని తీసుకొచ్చాయి.